Teren gmin Kolašin, Mojkovac i Berane
Choć jest to najmniejszy obszar spośród obszarów chronionych tej rangi w Czarnogórze i zajmuje powierzchnię około 5650 hektarów, park ten jest jedną z najcenniejszych pereł przyrodniczych Europy. Głównym powodem tego jest ścisły rezerwat lasów deszczowych, który znajduje się w jego granicach – jest to jeden z trzech ostatnich zachowanych przykładów nienaruszonej zbiorowości leśnej na kontynencie europejskim. Położony w centralnej części góry Bjelasica, pomiędzy dolinami rzek Tara i Lim, obszar ten ma niezwykle długą tradycję ochrony, związaną z Kolašinem, Mojkovacem i Berane. Wszystko zaczęło się w 1878 roku, kiedy to po wyzwoleniu Kolašina spod panowania tureckiego, lokalne plemiona Moračani i Rovčani podarowały ten unikalny kompleks leśny księciu Nikoli Petrovićowi. Tak powstał „Knjažev Zabran” lub „Branik”, co plasuje tę miejscowość wśród najstarszych kontrolowanych rezerwatów przyrody na świecie, a oficjalny status parku narodowego uzyskała w 1952 roku. Góra Bjelasica, na której terenie znajduje się park, jest rozpoznawalna dzięki specyficznej rzeźbie terenu pochodzenia wulkanicznego o łagodnych, zaokrąglonych kształtach i śladach dawnych lodowców. W samym sercu parku, w głębokiej zatoce na wysokości 1094 metrów nad poziomem morza, leży piękne Jezioro Biogradskie. Jest to największe i najsłynniejsze jezioro polodowcowe tego masywu, które zasilają rzeki Biogradska i potok Lalevića, a rzeka Jezerštica wypływa z niego, tworząc malowniczy nurt wśród skalistych wąwozów. Jezioro jest całkowicie otoczone monumentalnym lasem deszczowym o powierzchni około 1600 hektarów, na którym przez całą historię całkowicie wykluczono wpływ człowieka. Drzewa przechodzą tu swój naturalny cykl życia, od wykiełkowania do całkowitego obumarcia i rozkładu, zachowując w ten sposób idealną równowagę ekologiczną. W tym lesie deszczowym zarejestrowano ponad 86 gatunków drzew, a poszczególne buki, jodły, świerki i klony osiągają wysokość ponad 40 metrów i wiek ponad 400 do 500 lat. Ze względu na specyficzny klimat i duże różnice wysokości – od 832 metrów w dolinie Tary do 2139 metrów na szczycie Crna Glava – park charakteryzuje się niesamowitym bogactwem roślin. Rośnie tu ponad 2000 gatunków roślin, co stanowi jedną piątą całej flory Czarnogóry, w tym liczne rzadkie i endemiczne gatunki Bałkanów. Dzika przyroda jest równie bogata dzięki gęstym lasom, które zapewniają idealne schronienie i mnóstwo pożywienia dla dużych ssaków, takich jak niedźwiedzie, wilki, lisy, sarny i kozice. Ponadto rzeki i strumienie obfitują w rodzime pstrągi potokowe. Biogradska Góra jest również uznawana za ważne siedlisko ptaków, z ponad 150 zarejestrowanymi gatunkami, wśród których znajdują się rzadkie ptaki drapieżne, takie jak bielik amerykański i jastrząb, a także liczne gatunki sów leśnych i dzięciołów. Na tle tej dziewiczej przyrody rozciąga się wspaniały krajobraz kulturowy góry Bjelasica, który znajduje odzwierciedlenie w zachowaniu tradycyjnej architektury i pasterskiego stylu życia w wysokogórskich katunach. W miesiącach letnich, na terenach należących do gmin Kolašin, Mojkovac i Berane, odwiedzający mogą bezpośrednio doświadczyć dawnego sposobu życia górali, którzy nadal praktykują sezonowy wypas bydła na górskich pastwiskach. Pobyt w katunach oferuje możliwość skosztowania powszechnie znanych specjałów gastronomicznych tego regionu, wśród których wyróżniają się słynny ser kolašinski, domowy wypiek i tradycyjny czarnogórski kačamak.