Park narodowy obejmuje centralną i najwyższą część masywu górskiego o tej samej nazwie, który wznosi się bezpośrednio nad wybrzeżem Adriatyku i Zatoką Kotorską, stanowiąc historyczny i geograficzny filar Czarnogóry. Zajmuje powierzchnię około 6 220 hektarów i uzyskał status parku narodowego w 1952 roku. Chociaż znajduje się w całości na terenie gminy Cetinje, ten obszar ma status narodowego sanktuarium-a i symbolu wolności dla całego kraju, przede wszystkim ze względu na bezcenne dziedzictwo kulturowe i historyczne.
Absolutnym symbolem i najbardziej rozpoznawalnym znakiem parku jest monumentalne mauzoleum Njegoša, zbudowane według projektu słynnego rzeźbiarza Ivana Meštrovicia na Jezerskim Vrhu, na wysokości 1657 metrów nad poziomem morza. Do tej imponującej budowli prowadzi specyficzny tunel wykuty w skale z 461 schodami. Z punktu widokowego na szczycie roztacza się niesamowity widok panoramiczny, który w pogodny dzień obejmuje niemal całą Czarnogórę, Morze Adriatyckie i Jezioro Szkoderskie. Sam masyw Lovćen charakteryzuje się wyraźną rzeźbą krasową pełną jam, przepaści i lejów krasowych, wśród których wyróżnia się piękno Zatoki Ivana Korita. Położone na wysokości około 1200 metrów nad poziomem morza, Łóżka Ivana są popularnym miejscem piknikowym, bogatym w źródła zimnej górskiej wody.
Ze względu na specyficzne położenie i gwałtowne wzniesienie się od morza ku szczytom, dochodzi tu do bezpośredniego zderzenia łagodnego klimatu śródziemnomorskiego z surowym klimatem górskim. To naturalne zjawisko umożliwiło rozwój niezwykle bogatej flory, liczącej ponad 1300 gatunków, z których wiele jest endemicznych i chronionych. Gęste lasy bukowe i dębowe w niższych partiach stopniowo zastępują nagie lasy krasowe na szczytach, tworząc schronienie dla różnych zwierząt, takich jak wilki, lisy, kuny i dziki, podczas gdy na niebie dominują ptaki drapieżne, takie jak sokoły i orły.
U podnóża góry i całego obszaru chronionego gminy Cetinje można podziwiać tradycyjną czarnogórską architekturę: stare kamienne domy z guwną, suche mury i ścieżki, które niegdyś łączyły wnętrze wyspy z wybrzeżem. Na zboczach góry znajduje się słynna wioska Podlovćen, Njeguši, miejsce narodzin dynastii Petrović-Njegoš. Wieś ta słynie z zachowanej architektury wiejskiej i wyśmienitych specjałów gastronomicznych. Tradycyjne prosciutto, ser i miód pitny z Njeguš, przygotowywane i suszone od wieków w specyficznym powietrzu Lovčen, stały się rozpoznawalnym elementem tożsamości kulturowej i punktem obowiązkowym dla każdego turysty.
