Park narodowy obejmuje centralną i najwyższą część masywu górskiego o tej samej nazwie, który wznosi się bezpośrednio nad wybrzeżem Adriatyku i Zatoką Kotorską, stanowiąc historyczny i geograficzny filar Czarnogóry. Zajmuje powierzchnię około 6 220 hektarów i uzyskał status parku narodowego w 1952 roku. Chociaż znajduje się w całości na terenie gminy Cetinje, ten obszar ma status narodowego sanktuarium-a i symbolu wolności dla całego kraju, przede wszystkim ze względu na bezcenne dziedzictwo kulturowe i historyczne.
Absolutnym symbolem i najbardziej rozpoznawalnym znakiem parku jest monumentalne Mauzoleum Njegoša, zbudowane według projektu słynnego rzeźbiarza Ivana Meštrovicia na Jezerski vrh, na wysokości 1 657 metrów n.p.m. Do tego imponującego budynku prowadzi specyficzny tunel wykuty w skale z 461 stopniami. Z punktu widokowego na szczycie rozciąga się niesamowity panoramiczny widok, który przy pogodnej pogodzie obejmuje niemal całą Czarnogórę, Morze Adriatyckie i Jezioro Skadar. Sam masyw Lovćen charakteryzuje się wyraźnym krasowym reliefem pełnym dołów, otchłani i lejów, wśród których wyróżnia się zatoka Ivanova korita swoim pięknem. Położona na wysokości około 1200 metrów n.p.m., Ivanova korita jest popularnym miejscem piknikowym bogatym w zimne górskie źródła.
Ze względu na specyficzne położenie i nagłe wzniesienie się z morza na wzgórza, dochodzi do bezpośredniego zderzenia łagodnego śródziemnomorskiego i surowego klimatu górskiego. To zjawisko naturalne umożliwiło rozwój niezwykle bogatego świata roślin z ponad 1300 gatunkami, z których wiele jest endemicznych i chronionych. Gęste lasy buków i dębów w niższych strefach powoli przeplatają się z gołym krasem na szczytach, tworząc dom dla różnych zwierząt, takich jak wilki, lisy, kuny i dziki, podczas gdy niebo Lovćna zdominowane jest przez ptaki drapieżne, takie jak sokoły i orły. Podnóż góry oraz cały obszar chroniony gminy Cetinje przesiąknięte są tradycyjną czarnogórską architekturą – starymi kamiennymi domami z guwni, souwidami i ścieżkami pieszymi, które niegdyś łączyły wnętrze z wybrzeżem. Na zboczach góry znajduje się słynna wieś Njeguši, miejsce narodzin dynastii Petrović-Njegoš. Wieś ta jest szeroko znana z zachowanej wiejskiej architektury oraz najlepszych specjalności gastronomicznych. Tradycyjne szynka Njeguš, ser i miód pitny, przygotowywane i suszone przez wieki w specyficznym powietrzu Lovćen, stały się rozpoznawalną częścią tożsamości kulturowej i nieuniknionym punktem dla każdego odwiedzającego.