Położony na północnym zachodzie Czarnogóry, ten wspaniały masyw górski jest prawdziwym zjawiskiem geomorfologicznym. Dzięki bezcennemu pięknu i wyjątkowemu znaczeniu ekologicznemu, otrzymał status parku narodowego w 1952 roku, a światowe uznanie w 1980 roku, kiedy UNESCO wpisało go na listę światowego dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. Jego rozległe terytorium o powierzchni ponad 32 000 hektarów administracyjnie obejmuje nawet pięć czarnogórskich gmin: Žabljak, Plužine, Savnik, Pljevlja i Mojkovac
Ten monumentalny obszar charakteryzuje się skalistymi terenami górskimi z ponad czterdziestoma ostrymi szczytami przekraczającymi 2000 metrów n.p.m., spośród których dominuje Bobotov Kuk swoją masywnością o wysokości 2523 metrów. Szczególną i szeroko rozpoznawalną ozdobą tego masywu są osiemnaście jezior lodowcowych, które malowniczo nazywane są "górskimi oczami" ze względu na swoją przejrzystość i głęboki niebiesko-zielony kolor. Spośród nich najbardziej atrakcyjnym wizualnie i najczęściej odwiedzanym jest Czarne Jezioro. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Žabljak, który posiada tytuł najwyżej położonego osiedla miejskiego na Bałkanach i pełni rolę głównego centrum turystycznego oraz administracyjnego tego regionu. Oprócz imponujących szczytów, spektakularny kanion rzeki Tara, o długości ponad 80 kilometrów, również znajduje się pod ścisłą ochroną parku. Z głębokością, która w niektórych miejscach sięga nawet 1 300 metrów, ten wspaniały wykop jest najgłębszym kanionem w Europie, podczas gdy sama Tara jest znana na całym świecie jako "Łza Europy" ze względu na swoją niezwykłą czystość i przydatność do picia. Wyraźne różnice wysokości oraz specyficzny klimat stworzyły doskonałe warunki do rozwoju niezwykle bogatej flory i fauny, czyniąc ten obszar jednym z najważniejszych ośrodków endemizmu na Bałkanach. W granicach parku, na terenie gminy Mojkovac, wyróżnia się rezerwat lasu deszczowego Crna poda, rozpoznawalny po monumentalnych czarnych sosnach, które osiągają wysokość ponad 50 metrów i mają wiek kilku wieków. Gęste lasy stanowią bezpieczne schronienie dla dużych dzikich zwierząt, takich jak niedźwiedzie brunatne, wilki, sarny i kamzice zamieszkujące najwyższe klify, podczas gdy czyste górskie rzeki i jeziora obfitują w pstrągi potokowe. Oprócz bezcennej przyrody, ten obszar łączący Žabljak, Plužine, Šavnik, Pljevlja i Mojkovac zachowuje także niezwykle bogate dziedzictwo kulturowe. Wielowiekowe życie na tej skalistej górze potwierdzają prehistoryczne tumuli, pozostałości rzymskich fortyfikacji oraz unikalne średniowieczne nekropole z nagrobkami na miejscach cmentarza greckiego i Bare Žugić, które również znajdują się pod ochroną UNESCO. Tradycyjny sposób życia górali jest widoczny do dziś dzięki autentycznej architekturze drewnianych domów pokrytych gontami oraz sezonowych budów dla bydła na płaskowyżu Durmitor. Pobyt tutaj daje okazję do delektowania się słynnymi specjalnościami, takimi jak ser Durmitor, prosciutto i jagnięcina pod dzwonem, a całe doświadczenie doskonale uzupełniają mistyczne ludowe legendy o wróżkach i skrzydlatych koniach, które miejscowi wciąż dumnie chronią przed zapomnieniem.