Budva kryje za swoimi średniowiecznymi murami obronnymi ponad 2500 lat historii — od Cytadeli z widokiem na całą zatokę po austro-węgierskie twierdze na okolicznych wzgórzach, które strzegły dostępu do tej części Adriatyku.
Budva, nazywana przez wielu „Królową Morza Śródziemnego”, to jedno z najbogatszych miast Czarnogóry, jedno z najstarszych nad Adriatykiem, oferujące bogate połączenie dziedzictwa kulturowego i naturalnego piękna. Specyfikę Budvy reprezentuje Stare Miasto, jedna z najstarszych osad miejskich nad Adriatykiem, z historią sięgającą ponad 2500 lat. Położone jest na niewielkim półwyspie i otoczone monumentalnymi średniowiecznymi murami obronnymi, wieżami i bramami, skrywającymi labirynt wąskich, kamiennych uliczek i zabytków.
To, co dodatkowo wyróżnia Stare Miasto, to Cytadela, zwana też „Zamkiem”, historyczna twierdza cesarska, położona w najwyższym punkcie południowej części Starego Miasta w Budvie. Stanowi jeden z najważniejszych zabytków kulturowych i historycznych na czarnogórskim wybrzeżu i jest symbolem obronności tego starożytnego miasta. To najbardziej dominujący budynek na Starym Mieście, z którego murów roztacza się panoramiczny widok na całą Budvę i wyspę Sveti Nikola. Wewnątrz Cytadeli Budvy znajduje się luksusowa biblioteka oraz muzeum modeli statków, które są świadectwem historii Budvy.
Twierdza Mogren to kolejna twierdza, która jest symbolem Budvy w tym mieście. Historyczna twierdza wojskowa, położona na zboczach wzgórza Spas nad Budvą, została zbudowana przez monarchię austro-węgierską w 1860 roku w celu ochrony zachodnich granic miasta i kontroli dostępu do zatoki budvańskiej od strony morza. Dziś to miejsce jest jednym z najpiękniejszych i najpopularniejszych punktów widokowych na Riwierze Budvańskiej, oferującym panoramiczny widok na Stare Miasto, wyspę Sveti Nikola i plażę Mogren.
Twierdza Kosmač Twierdza Kosmač to monumentalna austro-węgierska fortyfikacja wzniesiona w połowie XIX wieku. Położona jest na wzgórzu o tej samej nazwie, nad miejscowością Brajići, na wysokości około 800 metrów nad poziomem morza, wzdłuż głównej drogi łączącej Budvę z Cetynią. Była najdalej na południe wysuniętą twierdzą Austro-Węgier i pełniła funkcję kluczowej straży granicznej w kierunku niepodległej wówczas Czarnogóry. Twierdza jest znakomitym przykładem architektury militarnej swoich czasów. Budowano ją etapami w latach 1841–1850. Ze względu na jej ogromne znaczenie strategiczne, w 1875 roku osobiście odwiedził ją cesarz Austro-Węgier Franciszek Józef I. Dziś, choć budowla ta została uznana za dobro kultury o znaczeniu narodowym, znajduje się w bardzo złym stanie i jest w ruinie, ale wciąż przyciąga turystów fascynującą historią i spektakularnym widokiem na Riwierę Budvańską. Twierdza Đurđevac
To najstarsza z otaczających ją fortyfikacji wzgórzowych, pochodząca z XV wieku (za panowania dynastii Crnojevićów). Służyła jako średniowieczna twierdza wojskowa. Dostęp do samej twierdzy jest utrudniony, ponieważ znajduje się ona na północny zachód od Starego Miasta w Budvie, w rejonie Grbalj. Została zbudowana przez ówczesnego władcę Zety, Stefana Crnojevicia, w pierwszej połowie XV wieku.