Przejeżdżając autostradą łączącą Tivat z półwyspem Krtolje, na samym dole Grbaljsko polje, natrafisz na całkowicie cichą, spokojną i pozornie zapomnianą przestrzeń, gdzie spotykają się płytkie morze, bagienne trawy i niebo. To saliny Tivat. Ta miejscowość, położona w całości na terenie gminy Tivat, została uznana za pomnik przyrody, aby chronić jeden z ostatnich zachowanych, autentycznych ekosystemów bagiennych na naszym wybrzeżu przed presją masowej turystyki, urbanizacji i hałasu. Ze względu na swoje walory ekologiczne została również wpisana na listę Ramsar, uznawaną za obszar bagienny o międzynarodowym znaczeniu.
Rzeźba terenu Solili jest specyficzna i w całości jest efektem działania sił natury oraz wielowiekowej działalności człowieka. To rozległa, płaska i płytka laguna, poprzecinana starymi wałami, kanałami i płytkimi basenami. Wieki temu, od średniowiecza, obszar ten był wykorzystywany do tradycyjnego pozyskiwania soli morskiej, a o jego znaczeniu świadczą zapisy historyczne, według których jedna trzecia dochodów gminy Kotor pochodziła niegdyś z tego „białego złota”. Kiedy produkcja soli ustała, władzę przejęła natura, a te opuszczone baseny solne powoli przekształciły się w słone bagna – rzadkie i cenne zjawisko naturalne. Z ekologicznego i naukowego punktu widzenia, Salar de Tivat jest uznawany za prawdziwy raj ornitologiczny nad Adriatykiem. Dzięki obfitości pożywienia w mule i płytkiej wodzie (drobne skorupiaki, robaki i mięczaki), a także dzięki panującemu tu niezwykłemu spokojowi, Solila stała się jednym z kluczowych przystanków dla ptaków wędrownych w ich długiej i wyczerpującej podróży przez Adriatyk.
Do tej pory zarejestrowano tu ponad 110 gatunków ptaków, co stanowi prawie połowę całkowitej liczby gatunków ptaków w Czarnogórze! Solila zyskała szeroką sławę jako miejsce, gdzie wiosną i jesienią można podziwiać piękne, eleganckie flamingi, które przyciągają miłośników przyrody swoim charakterystycznym wyglądem. Oprócz nich, spacerując po bagnach, można zobaczyć różne gatunki czapli, kormoranów, czapli białych, a także rzadkie gatunki kaczek i bekasów, które znajdują tu bezpieczne kryjówki i żerowiska. Oprócz niesamowitego życia ptaków, ten pomnik przyrody zachowuje bardzo specyficzną, rzadką florę. Tutejsza gleba jest wyjątkowo słona, dlatego rozwijają się na niej tzw. rośliny halofityczne, gatunki, które wykształciły niesamowite mechanizmy przetrwania w słonym błocie. Jesienią rośliny te zmieniają kolor, a cały obszar Solili na piękne odcienie czerwieni i fioletu, tworząc krajobraz, który wydaje się zupełnie nierealny i egzotyczny.
Kulturowe i historyczne znaczenie tego miejsca jest ogromne i nierozerwalnie związane z tradycją Boki. Stare kamienne mola, pozostałości kanałów, którymi niegdyś kontrolowano przepływ wody morskiej, a także ślady średniowiecznych i późniejszych budowli, przypominają nam o czasach, gdy Solila zaopatrywała w wodę cały region. Dziś, dzięki statusowi pomnika przyrody, Solila stanowi wspaniałą strefę ekoturystyczną z dobrze utrzymanymi szlakami, drewnianymi mostami i tarasami widokowymi. Wizyta na salinach Tivat oferuje to rzadkie, cenne poczucie całkowitego spokoju, zanurz się w przestrzeń, gdzie słychać jedynie szum trzcin na wietrze i śpiew ptaków, a w samym sercu Boki można poczuć, jak natura oddycha swoim pierwotnym, nieskażonym rytmem.