Gmina Pljevlja zajmuje obszar bogaty w rzeki, kaniony, płaskowyże i stare szlaki drogowe. Ze względu na takie położenie geograficzne mosty w regionie Pljeval mają szczególne znaczenie: to nie tylko przeprawy przez wodę, ale budowle łączące odległe wioski, tereny górskie, szlaki handlowe i obszary turystyczne. Wśród nich wyróżnia się Most Đurđevića na Tarze, jeden z najsłynniejszych mostów w Czarnogórze i rozpoznawalny symbol północy kraju.
Most Đurđevića na Tarze znajduje się przy głównej drodze Pljevlja-Žabljak, nad kanionem rzeki Tary, między miejscowościami Budečevica i Trešnjica. Został zbudowany w latach 1937–1940 według projektu inżyniera Mijata Trojanovicia. W momencie ukończenia stanowił on ogromne osiągnięcie budowlane, ponieważ musiał przerzucić most nad głębokim kanionem Tary i połączyć obszary, które wcześniej były trudno dostępne. Most ma około 365 metrów długości, pięć przęseł, a jego najbardziej imponujący łuk wznosi się wysoko nad rzeką, dlatego do dziś robi ogromne wrażenie na zwiedzających. Znaczenie tego mostu tkwi nie tylko w jego architekturze. Stał się on symbolem ludzkiej odwagi, wiedzy inżynieryjnej i umiejętności pokonywania jednego z najbardziej wymagających obszarów naturalnych Czarnogóry. Jego przęsła harmonijnie wpisują się w krajobraz kanionu, dzięki czemu most wydaje się być jednocześnie budynkiem i częścią natury. Właśnie z tego powodu dziś stanowi jedno z najsłynniejszych miejsc turystycznych w północnej Czarnogórze, miejsce z widokiem na Tarę, Durmitor i okoliczne góry. Most na Tarze Đurđevića ma silne znaczenie historyczne i pamiątkowe. Podczas II wojny światowej partyzanci zburzyli część mostu w 1942 roku, aby powstrzymać ruch wojsk okupacyjnych przez kanion. Inżynier Lazar Jauković, jeden z ludzi, którzy brali udział w budowie mostu, a później w jego częściowym zburzeniu, aby zapobiec postępowi wroga, jest szczególnie upamiętniony w tej akcji. Po tym, jak został schwytany, został rozstrzelany na moście, dzięki czemu miejsce to stało się miejscem pamięci o poświęceniu, oporze i walce o wolność. Dlatego Most na Tarze Đurđevića jest nie tylko atrakcją turystyczną, ale także pomnikiem historii i ludzkiej determinacji. Oprócz tego monumentalnego mostu, mosty nad Ćehotiną, rzeką przepływającą przez różne części gminy i kształtującą życie licznych wiosek, są również ważne dla regionu Pljeval. ijehotina jest ważna dla Pljevlji nie tylko jako naturalny strumień, ale także jako obszar, wokół którego rozwinęły się drogi, osady, miejsca piknikowe i lokalne życie codzienne. Dlatego mniejsze mosty nad tą rzeką mają szczególną wartość, ponieważ świadczą o więzi ludzi z przestrzenią, w której żyją. Do takich przykładów należą mosty wiszące nad Ćehotiną, takie jak mosty w Prošće i Jelicy. Nie mają one monumentalności mostu nad Tarą, ale są bardzo ważne dla lokalnej ludności, ponieważ łączą wybrzeża, wsie, posiadłości i ludzi korzystających z przestrzeni wzdłuż rzeki. Takie mosty służą mieszkańcom, leśnikom, myśliwym, rybakom i wszystkim, którzy przemieszczają się przez wsie Pljevlji. Ich symbolika jest inna: reprezentują codzienne życie, wiejską więź i potrzebę ochrony odizolowanych obszarów od miasta i od siebie nawzajem. Okolice Gradaca, nad rzeką Ćehotiną, mają szczególne znaczenie, gdzie mosty łączą osady i chronią życie na obszarach wiejskich gminy. W takich warunkach most jest nie tylko środkiem transportu, ale warunkiem normalnego życia, umożliwiającym dotarcie do gospodarstwa, lasu, drogi, szkoły, pracy lub miasta. Renowacja lub wymiana mostów pokazuje, jak ważne są one dla przetrwania lokalnych społeczności i jak bardzo rzeka, choć będąca naturalnym pięknem, może stanowić przeszkodę, jeśli nie ma możliwości bezpiecznego przejścia. Mosty w Pljevlji ukazują zatem dwa obrazy tej gminy. Most na Tarze Đurđevića reprezentuje majestat natury, osiągnięcie inżynieryjne, turystykę i pamięć historyczną. Mosty na Ćehotinie reprezentują spokojniejszą, ale równie ważną historię – historię o wioskach, życiu codziennym, więziach międzyludzkich i przetrwaniu życia wzdłuż rzeki. Razem opowiadają o Pljevlju jako przestrzeni, gdzie mosty łączą nie tylko wybrzeża, ale także góry, wioski, historię, przyrodę i ludzi.