Jaskinia Lipska to jeden z najbardziej fascynujących systemów podziemnych w Czarnogórze, oficjalnie chroniony jako pomnik przyrody. Znajduje się we wsi Lipa Dobrska, zaledwie kilka kilometrów od Cetyni, w otoczeniu charakterystycznego, skalistego krajobrazu krasowego. Jaskinia ta zapisała się w historii ekologicznej i turystycznej naszego kraju jako pierwszy obiekt speleologiczny, który został w pełni i profesjonalnie przygotowany do zwiedzania, udostępniając ten ukryty podziemny świat każdemu, nie tylko doświadczonym speleologom.
Sam podziemny system obejmuje ponad dwa i pół kilometra zbadanych kanałów, korytarzy i monumentalnych sal, które rozgałęziają się głęboko pod powierzchnią ziemi. Przez miliony lat sączące się wody pogłębiały wapienne skały i cierpliwie, kropla po kropli, tworzyły niesamowite formy jaskiniowej biżuterii. Wnętrze jaskini jest dosłownie zalane stalaktytami, stalagmitami, kolumnami jaskiniowymi i draperiami o różnych kształtach i kolorach, które tworzą zapierające dech w piersiach widoki w niektórych salach. Przez cały rok w jaskini panuje specyficzny mikroklimat ze stałą temperaturą od 8 do 12 stopni Celsjusza, dlatego zwiedzanie jaskini dostarcza zupełnie niezwykłych wrażeń, szczególnie w miesiącach letnich, gdy z dala od upałów wybrzeża lub Podgoricy wkracza się do tego cichego, chłodnego podziemnego zamku. Jaskinia Lipska od zawsze przyciągała uwagę i była głęboko związana z tym regionem. Jaskinia Lipska była znana od wieków, a jej piękno i monumentalność docenili i zbadali czarnogórscy władcy: Piotr II Petrović Njegosz i król Nikola, którzy często sprowadzali do niej zagranicznych dyplomatów i znamienitych gości z dworu cetyńskiego. Oprócz walorów historycznych i estetycznych, jaskinia ma ogromne znaczenie naukowe dla biologii i geologii, ponieważ stanowi złożony i wrażliwy system hydrologiczny, połączony z wodami podziemnymi Krasu Cetyńskiego i dorzecza Jeziora Szkoderskiego. Dziś, dzięki surowym normom środowiskowym i oświetlonym, zagospodarowanym szlakom, Jaskinia Lipska stanowi doskonały przykład tego, jak wrażliwą bioróżnorodność podziemną można chronić przed degradacją w dłuższej perspektywie, jednocześnie dając odwiedzającym możliwość zobaczenia z bliska całej mocy i kreatywności natury, która tworzy z dala od oczu słońca.